Door Simon Vinkenoog in Boekje open (De Boekerij, 1962) Eerste regels: Het is een verschrikte, schuwe, soms onwennig lachende en enigszins teruggetrokken vrouw, een meisje nog, dat ons aankijkt op de foto's... Wat bijzonder was? Dat ik tussen Hugo Claus, Lucebert, Harry Mulisch, Gerard Kornelis van het Reve, Leo Vroman en zestien anderen de enige vrouw was. Ik had toen al vijf boeken op mijn naam. Door Bibeb in Vrij Nederland (21 juli 1973) Later herdrukt in de bundel Veertien Vrouwen (van Gennep, 1974). Laatste regels: ... Oud worden, daar ben ik niet bang voor. Ik vind het fijn. Steeds meer sluiers worden weggerukt, zodat je steeds meer jezelf wordt. Reken maar dat ik over twintig jaar een mooi boek zal schrijven. Naschrift: Dat is dan Een engel aan zee (Atlas, 1994) geworden: inderdaad staan daar naar mijn smaak mijn mooiste verhalen in.